لویترا یک داروی واحد جنسی بود که بیشتر برای جنبه های درمان اختلالات نعوظی بکار گرفته میشد، اخیرا این دارو دیگر از رده ی داروها جنسی خارج شده است.
به این دارو واردنافیل نیز گفته میشود.
لویترا امروزه بیشتر بعنوان ترکیبی در یکسری از داروهای جنسی دیگر مورد استفاده قرار میگیرد.
مهمترین نکته در رابطه با قرص لویترا اینست که برای کار کردن همانند یک قرص ویاگرا همچنان نیازمند تحریک جنسی است.
قرص لویترا برای چیست؟
لویترا به درمان علائم اختلال نعوظ کمک می کند. لویترا حاوی ماده فعال واردنافیل، یک مهارکننده PDE5 است که به افزایش فشار خون به خون کمک می کند.
مشهور ترین از لویترا 20 میلی گرمی میباشد که امروزه جای خود علنا به سیالیس های 30 تایی داده است.
در مقایسه با استفاده از دارونما، کارآزمایی های بالینی انجام شده بر روی سه دوز موجود، همگی اثربخشی قابل مقایسه ای را نشان داده اند.دوز 20 میلی گرم از نظر نفوذ نتایج بهتری را ارائه می دهد (29.5٪ افزایش).
لویترا به هیچ عنوان بعنوان درمان جنسی در زنان تجویز نشده است.
از شایع ترین عوارض قرص لویترا میتوان سردردهای مزمن را نام برد.
دوز مصرفی لویترا چقدر است؟
قرص لویترا که برای درمان اختلال نعوظ در مردان استفاده میشود، معمولاً حدود یک ساعت پیش از برقراری رابطه جنسی مصرف میگردد. دوز معمول توصیهشده ۱۰ میلیگرم است، اما بسته به شرایط فردی میتوان آن را تا ۲۰ میلیگرم افزایش یا در سالمندان به ۵ میلیگرم کاهش داد.
لویترا را می توان با یا بدون غذا مصرف کرد. اگر همراه با یک وعده غذایی پرچرب مصرف شود، ممکن است شروع اثر به تاخیر بیفتد
تنظیم دوز در بیماران مسن ضروری نیست. با این حال، افزایش تا حداکثر دوز 20 میلی گرم باید با احتیاط با در نظر گرفتن تحمل فردی در نظر گرفته شود
در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی خفیف تا متوسط باید دوز اولیه 5 میلی گرم در نظر گرفته شود. بسته به تحمل و اثربخشی، دوز ممکن است بعداً افزایش یابد. حداکثر دوز توصیه شده در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی متوسط 10 میلی گرم است.
در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی خفیف تا متوسط نیازی به تنظیم دوز نیست. در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی (کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه)، استفاده از دوز 5 میلی گرم باید در نظر گرفته شود. بسته به اثربخشی و تحمل، دوز را می توان به 10 میلی گرم و 20 میلی گرم افزایش داد.
برای افراد زیر 18 سال توصیه نمی شود. استفاده منطقی از لویترا در کودکان و نوجوانان وجود ندارد. استفاده در بیمارانی که داروهای دیگر مصرف می کنند تجویز همزمان مهارکننده های CYP3A4 در صورت ترکیب با مهارکننده های CYP3A4 مانند اریترومایسین یا کلاریترومایسین، دوز واردنافیل نباید از 5 میلی گرم تجاوز کند.
بخوانید : قرص هارد آن برای چیست
هشدارها و اقدامات احتیاطی برای استفاده
۱. ارزیابی وضعیت قلبی پیش از شروع درمان
قبل از آغاز درمان اختلال نعوظ با لویترا، پزشک باید وضعیت قلبیعروقی بیمار را بررسی کند، زیرا فعالیت جنسی میتواند خطر بروز مشکلات قلبی را افزایش دهد.
لویترا خاصیت گشادکنندگی عروق دارد و ممکن است باعث کاهش خفیف و موقتی فشار خون شود. بیماران مبتلا به بیماریهایی مانند تنگی آئورت یا تنگی زیرآئورت هیپرتروفیک ایدیوپاتیک باید با احتیاط از این دارو استفاده کنند، زیرا نسبت به اثرات گشادکننده عروق حساستر هستند.
۲. خطر بروز رویدادهای قلبی و مغزی
در موارد نادر، مصرف واردنافیل میتواند منجر به رویدادهای قلبیعروقی شدید مانند مرگ ناگهانی، تاکیکاردی، انفارکتوس میوکارد، تاکیآریتمی بطنی و آنژین صدری شود.
همچنین، اختلالات عروق مغزی از جمله حمله ایسکمیک گذرا و خونریزی مغزی نیز گزارش شدهاند. بیشتر بیماران مبتلا، پیش از مصرف دارو دارای مشکلات زمینهای قلبی یا عروقی بودهاند.
با این حال، مشخص نیست این عوارض ناشی از خود دارو، فعالیت جنسی یا ترکیبی از عوامل مختلف بوده است.
۳. احتیاط در بیماران با مشکلات آناتومیک آلت تناسلی
داروهای درمان اختلال نعوظ از جمله لویترا باید با احتیاط در بیمارانی تجویز شود که دارای ناهنجاریهای ساختاری آلت تناسلی هستند؛ از جمله زاویه غیرعادی، بیماری پیرونی یا اسکلروز اجسام غاری.
در بیماران مستعد پریاپیسم (نعوظ دردناک و طولانیمدت) مانند مبتلایان به بیماری سلول داسی شکل، مولتیپل میلوما یا لوسمی، نیز مصرف دارو باید با دقت انجام گیرد.
همچنین ترکیب لویترا با سایر داروهای درمان اختلال نعوظ توصیه نمیشود، زیرا ایمنی و اثربخشی آن بررسی نشده است.
۴. محدودیت مصرف در سالمندان
در افراد بیش از ۶۵ سال، تحمل بدن نسبت به دوزهای بالای واردنافیل کاهش مییابد. به همین دلیل توصیه میشود درمان در این گروه سنی با دوز ۵ میلیگرم آغاز شود و در صورت نیاز، به تدریج افزایش یابد.
۵. تداخل با داروهای آلفابلاکر
۵.۱. خطر افت فشار خون
مصرف همزمان آلفابلاکرها و واردنافیل ممکن است باعث افت فشار خون علامتی شود، زیرا هر دو دارو خاصیت گشادکنندگی عروق دارند.
۵.۲. نحوه مصرف همزمان
در بیمارانی که از قبل تحت درمان با آلفابلاکر هستند، باید مصرف واردنافیل با کمترین دوز ممکن (۵ میلیگرم) آغاز شود تا خطر افت فشار خون کاهش یابد.
در بیمارانی که قبلاً واردنافیل مصرف کردهاند، درمان با آلفابلاکر باید با پایینترین دوز ممکن شروع شود. افزایش دوز نیز باید بهصورت تدریجی انجام شود تا از افت ناگهانی فشار خون جلوگیری گردد.
نکته: مصرف همزمان لویترا با داروهایی مانند تامسولوسین یا آلفوزوسین مجاز است، اما در مورد سایر آلفابلاکرها باید فاصله زمانی میان مصرف دو دارو رعایت شود.
۶. تداخل با داروهای مهارکننده CYP3A4
۶.۱. مهارکنندههای قوی
داروهای کتوکونازول و ایتراکونازول (خوراکی) سطح واردنافیل را در خون افزایش میدهند و باید از مصرف همزمان با لویترا اجتناب شود.
۶.۲. مهارکنندههای متوسط
در صورت مصرف داروهایی مانند اریترومایسین یا کلاریترومایسین، پزشک ممکن است نیاز به تنظیم دوز واردنافیل داشته باشد تا از عوارض احتمالی جلوگیری شود.
۷. پرهیز از مصرف گریپفروت
مصرف گریپفروت یا آب گریپفروت باعث افزایش غلظت واردنافیل در پلاسما میشود و احتمال عوارض جانبی را افزایش میدهد.
مطالعات نشان دادهاند که دوزهای ۱۰ و ۸۰ میلیگرمی واردنافیل میتوانند باعث افزایش فاصله QTc بهترتیب بهطور میانگین ۸ و ۱۰ میلیثانیه شوند.
بنابراین، مصرف همزمان با گریپفروت یا سایر ترکیبات مشابه ممنوع است.
تداخلات دارویی لویترا
اگرچه مطالعات تداخل خاصی انجام نشده است، انتظار می رود مصرف همزمان سایر مهارکننده های قوی CYP3A4 (مانند ایتراکونازول) منجر به غلظت واردنافیل در پلاسما شود که با غلظت ناشی از کتوکونازول مقایسه می شود. از مصرف همزمان واردنافیل با مهارکننده های قوی CYP3A4 مانند ایتراکونازول و کتوکونازول (خوراکی) باید اجتناب شود.
مصرف همزمان کتوکونازول (200 میلی گرم)، یک مهارکننده قوی CYP3A4، و واردنافیل (5 میلی گرم) منجر به افزایش 10 برابری AUC و افزایش 4 برابری در Cmax واردنافیل شد.
بهره گیری منابع از sante.lefigaro.fr انجام پذیرفت.
قرص ۴ تایی لویترا بایر
گزینه های بهتری هم هس بنظرم بیشتر مطالعه فرمایید